Η ηθική πλευρά της άμβλωσης

Προβληματίζομαι βαθιά όταν ακούω να ανοίγει στη σήμερον ημέρα συζήτηση για τέτοιου είδους θέματα… Δεν δύναται να εξετάζεται ακόμα η «ηθική» ή η «ανήθικη» πλευρά της άμβλωσης – Είναι δικαίωμα κάθε γυναίκας και τέλος!

“Δεν είναι σωστό, είναι αμαρτία” έλεγε η μαμά μου μέχρι να μου μαρτυρήσει ότι στο παρελθόν συνέβη και σε εκείνη…Α πα πα άκουγα από τη γιαγιά μου όταν παρακολουθούσε στις ειδήσεις ανάλογες περιπτώσεις ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης…… μέχρι να μου συμβεί και να χρησιμοποιήσει το δικό της παράδειγμα για να με παρηγορήσει…. και είναι η στιγμή που καταλαβαίνεις ότι όλα αυτά που άκουγες τόσα χρόνια, τα μη, τα πρέπει, τα δεν πρέπει ,το σωστό, το λάθος, είναι τόσο δίπλα σου, και εκεί που νόμιζες πως θα πρέπει να μυηθείς σε αυτά που σου μεταφέρουν για «το καλό σου φυσικά» , ξαφνικά διαπιστώνεις ότι κάποιοι επέλεξαν να σε συμβουλεύσουν με βάση τα κοινωνικά στερεότυπα και όχι με τα πραγματικά πιστεύω και τις πράξεις τους….

Ποιος θα τολμήσει να ορίσει τη ζωή μου; Ποιος θα καταδικάσει όλη μου τη ζωή για μια στιγμή απροσεξίας; Ποιος θα μου επιβάλλει μια ζωή χωρίς να τη θέλω… χωρίς να μπορώ να τη διαχειριστώ; Δεν μπορεί ένας νόμος να κατευθύνει την πορεία που θέλω να χαράξω… τις προτεραιότητες μου…. δεν μπορεί να εξετάσει και να υπογράψει μια τέτοια νομοθεσία λογικός άνθρωπος…Μάλλον την ώρα που υπέγραφε δεν ήξερε τι υπογραφεί. Ίσως χρειαστεί να ξαναδιαβάσει αυτόν τον απάνθρωπο και άκρως καταστροφικό για την κοινωνία νόμο.

Αλλάζω ήπειρο, αλλάζω πλανήτη, σκοτώνω ήδη ζωντανό άνθρωπο αν χρειαστεί για να προστατεύσω το μέσα μου και το μέλλον μου που καθημερινά παλεύω να διαμορφώσω με βάση το πρότυπο που έχω εγώ στο μυαλό μου, είναι δεν είναι σωστό. Κυνηγάω το ποιοτικό και κυνηγιέμαι κάθε μέρα από έναν μαυρισμένο και συμβιβασμένο κόσμο, για να νιώσω το συναίσθημα που θέλω εγώ και όχι αυτό που θα μου επιβάλλει μια κοινωνία αρρωστημένη από συντηρητισμό και κανονισμούς…

Είναι αμαρτία άμα καταφύγεις στην άμβλωση ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ αν γεννήσεις έναν άνθρωπο που ουσιαστικά δεν σου ανήκει γεμίζοντας τη ζωή του αβεβαιότητα, ανασφάλεια, απωθημένα, και λάθος κατευθύνσεις…

Οι εκτρώσεις στην Ελλάδα φτάνουν τις  40.000 ετησίως και μέσα σε αυτές μια χρονιά ήμουν και εγώ….α καιιιι είμαι πολύ περήφανη γι’αυτή μου την επιλογή, γιατί είχα την ικανότητα να διακρίνω τις ανάγκες μου να υπερασπιστώ τα θέλω μου…Δεν κυριεύθηκα ούτε μια στιγμή από τύψεις και ενοχές…. Σε καμία περίπτωση δεν θα επιτρέψω να μου συμβεί και πάλι διότι δεν θεωρώ την άμβλωση τρόπο αντισύλληψης επιλέγοντας την ξανά και ξανά.

Και ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη για τις «απροσεξίες» που δήθεν κοστίζουν ζωές;

Δεν θυμάμαι να έχω διδαχθεί ποτέ κάτι για τρόπους αντισύλληψης, ούτε για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα… Πως απαιτείς σαν κράτος να μην κάνει το λάθος ο πολίτης σου;

Μήπως να βάζεις και πρόστιμο στη γυναίκα κάθε φορά που συλλαμβάνει χωρίς να το θέλει;

Σκέφτηκε ποτέ κανείς ότι θα πρέπει να υπάρχει μηχανισμός που να εξετάζει αν ο πολίτης είναι ικανός να χαρακτηριστεί γονιός; Αν κατέχει την ικανότητα, αν μπορεί να ακουμπήσει ένα παιδί χωρίς να το τραυματίσει;

Οι φονικές πράξεις δεν γίνονται σε κλινικές και ιατρεία από γυναίκες που κάνουν εκτρώσεις, αλλά διαπράττονται καθημερινά από κυβερνήσεις, συντηρητικές κοινωνίες, θρησκείες και συμφέροντα περιορίζοντας τις ζωές του κόσμου!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.